Vandaag 8 april 2017 begint de eerste van drie tochten om pater Frans van der Lugt te herdenken. Deze Jezuïet werd drie jaar gelden vermoord in het Syrische Homs. De organisator van de tochten is Rasha Yousef, die na haar vlucht uit Syrië in de Britse stad Liverpool belandde. Zij organiseerde de tochten samen met drie andere vrienden. Dat de manier om pater Frans te herdenken met een wandeling was, stond eigenlijk vast. Want in Syrië organiseerde de pater ook zulke wandeltochten. Rasha zegt dat zij en haar vrienden allemaal mee hebben gelopen met de wandelingen die de pater organiseerde. “Die wandelingen van pater Frans brachten mensen bij elkaar met verschillende achtergronden, religies en leeftijden. Mensen met wie we eerder nooit spraken, die we anders eng vonden, werden door die wandelingen vrienden. Ik heb er mijn echtgenoot leren kennen. Dankzij pater Frans” aldus Rasha bij Inekeotte.

Drie wandeltochten
De Nederlandse pater Frans van der Lugt is op 7 april 2014 doodgeschoten in de op dat moment belegerde stad Homs. Ondanks de bombardementen, en de hongersnood besloot de pater te blijven. Gisteren was er een herdenking in Den Bosch. En vandaag lopen 240 Syrische jongeren uit verschillende Europese landen van Helvoirt naar Heeswijk. Morgen gaat de tocht van Heeswijk naar Sint Agatha en maandag is het een rustdag. Deze dag worden er wel allerlei workshops georganiseerd. De laatste tocht zal dinsdag plaatsvinden en gaat van Sint Agatha naar Nijmegen. Deze tocht bedraagt meer dan 85 kilometer.

Mensen bij elkaar krijgen
Rasha Yousef heeft Jan Peters, ook een Jezuïet benadert met de vraag of hij kon helpen de wandeltochten te organiseren. Dat deed hij graag. Terwijl Peters naar de uitbundig zingende jongeren, die klaar staan om aan de tocht te beginnen kijkt zegt hij dat hij het geweldig vindt dat ze dit voor pater Frans doen. Het geeft volgens hem een beetje aan wat de pater in Syrië voor elkaar kreeg. Namelijk mensen bij elkaar krijgen, door samen te lopen en contact te hebben.

Geen makkelijke tochten
De tochten die de pater in Syrië organiseerde waren verre van makkelijk. Het waren volgens Peters “stevige en vermoeiende marsen. Frans had echt het idee dat je mensen zich moet laten inspannen, tot het einde van hun krachten. Pas dan komt er een heleboel los.” Pater Peters heeft zelf nooit met de tochten meegedaan. Omdat wanneer hij in Syrië was er altijd veel in een korte tijd moest gebeuren, aldus Peters. “ Maar nu ik dit zo zie, vind ik het wel jammer dat ik het niet zelf heb meegemaakt.”

Dagen vol vreugde
Een deelnemer aan de tochten is de 17-jarige Yamen. Hij is vanuit Duitsland gekomen voor de wandelingen. Hij vertelt dat hij al maanden naar de tochten uitkeek. Hij heeft de pater niet gekend, omdat hij pas tien was toen zijn ouders uit Syrië vluchtten. De reden dat hij mee wilde doen met de tochten is dat hij vrienden tegenkomt die hij sinds de vlucht uit Syrië niet meer heeft gezien. Voor hem zijn dit dagen vol vreugde waarin hij ook nieuwe vrienden maakt.

Hopen op een nieuwe Syrië
Pater Peters vindt het treurig dat de oorlog nog steeds voortduurt in Syrië. “Je kunt alleen maar hopen dat het beter wordt. Frans heeft zich nadrukkelijk op jongeren gericht. Ook voor gehandicapten heeft hij trouwens veel gedaan. Maar misschien heeft hij de jongere generatie zo kunnen motiveren dat zij ooit dat nieuwe Syrië waar Frans van droomde, kunnen opbouwen. Je moet het toch van deze generatie hebben. We blijven hopen, samen met Frans”, aldus Jan Peters.